Nederland bouwt actief. Niet alleen op ver afgelegen gronden, maar ook middenin de stad op plekken waar ooit een bedrijf of verouderde woningen stonden.
Wie in een pand woont dat grenst aan een bouwterrein, moet goed opletten. Er kan grote schade ontstaan zoals ingezakte daken, stank en scheuren.
Ooit stond vlakbij het station in Amersfoort een fabriek die de grond behoorlijk had vervuild. De rotzooi moest worden opgeruimd, omdat op die plek woningen en een winkelcentrum zijn gepland.
Daar, in 1998, begint een eindeloos horrorverhaal waar Truus Luikel (71) middenin zit. Haar woning is binnen een kleine zes jaar tienduizenden euro's minder waard geworden. Het vervuilde terrein grenst direct aan de achterkant van haar perceel.
,,Aanvankelijk werden we aardig op de hoogte gehouden van alle ontwikkelingen'', vertelt ze. ,,De gemeente had een loket geopend samen met de Stichting Bodemsanering NS (SBNS) die de grond moest schoonmaken. We zouden goed geïnformeerd blijven. Dat is een tijdlang gebeurd. Destijds heb ik gevraagd wat er door al die schoonmaakwerkzaamheden zou gebeuren met mijn woning en andere gebouwen op mijn terrein. We hoefden ons geen zorgen te maken, werd ons verzekerd.''
In 1999 begint SBNS met de reiniging van het terrein. Grondwater is opgepompt, gefilterd en de vervuiling is afgevoerd. In 2003 zijn 15 meter hoge damwanden de grond ingeslagen: aan de achterkant van de tuin van Luikel en haar buren, maar ook aan de overkant van het terrein. Zo kan een procedure met bacteriën worden gestart om de grond verder te zuiveren.
Dat hele proces heeft tot vorig jaar geduurd. Het terrein is inmiddels verkocht aan een bouwbedrijf. Luikel is, zoals ze zelf zegt, niet van SBNS af. ,,Of moet ik zeggen: ze zijn niet van mij af. Door al die werkzaamheden is er behoorlijke schade ontstaan aan mijn woonhuis en de overige gebouwen op mijn perceel. In 1999 was er nog niets aan de hand. De ellende is begonnen bij die bodemsanering en het slaan van die damwanden.''
Het lijkt zo eenvoudig: de eigendommen van Luikel waren tot die tijd in goede staat. Dan komt een bedrijf werkzaamheden verrichten en daarna is voor ettelijke tienduizenden euro's schade waarneembaar. ,,Dan denk je toch: dat bedrijf is daarvoor aansprakelijk?'', zegt ze.
Ze heeft in 2001 bij SBNS aangeklopt omdat, volgens haar, het zware vrachtverkeer dat was ingezet, in haar plafond scheuren had veroorzaakt. Daarvoor ontving ze 1000 gulden. Woordvoerder Carla Gerritsen van SBNS: ,,We hebben dat bedrag betaald om mevrouw Luikel tegemoet te komen. Er lag geen enkel bewijs dat wij de veroorzaker waren. Voor ons was op dat moment de schade afgewikkeld.''
Later plaatste SBNS een nieuwe schutting achterop het terrein van Luikel, toen zij aankaartte dat die totaal vernield was. In 2003 liet SBNS een expert de staat van haar huis opnemen. Vlak daarna stelde Luikel SBNS aansprakelijk voor de inmiddels verslechterde staat van haar huis. Daken waren ingezakt, muren verzakt, vloeren die omhoog komen en continu stankoverlast.
,,Tussen de meting van 2003 en het moment van haar schademelding is geen verandering in de toestand van haar woning en andere gebouwen gekomen. Er is voor ons dus geen reden om schade te vergoeden'', meldt Gerritsen van SBNS. Wat Luikel ook probeert, ze krijgt bij SBNS nul op rekest. ,,Ik heb wel enkele schikkingsvoorstellen gekregen, maar die dekken bij lange na de kosten niet.''
Het probleem in haar situatie is dat er, bij haar weten, nooit een nulmeting is gedaan. Dat is een bouwkundige keuring die vastlegt wat de staat van het gebouw was vóór het begin van de bodemsanering. Uit navraag bij SBNS blijkt er echter wél een nulmeting uit 1998 te zijn.
Voor Luikel is dat goed nieuws: ,,Dan kan ik zo laten zien dat alles in goede staat verkeerde.' SBNS denkt daar heel anders over. SBNS wil het rapport in eerste instantie nog wel aan mevrouw Luikel opsturen. Maar een dag later meldt woordvoerster Carla Gerritsen: ,,Het verslag van de nulmeting houden we intern nu we zien dat mevrouw Luikel een andere weg gaat inslaan.''
Als gevraagd wordt wat ze daarmee bedoelt, zegt zij: ,,Het is een bedrijfsstuk. Deze schade is afgewikkeld.''
,,Daar klopt iets niet'', meent Luikel. ,,Eerst word ik zoet gehouden met 1000 gulden en die schutting en dan wordt me gezegd dat SBNS de schade niet heeft veroorzaakt. Ik heb zelf die muren niet naar beneden geduwd! Dat moet toch ergens door gebeuren? Iemand anders is hierachter niet aan het werk geweest. En door achterstallig onderhoud kunnen gebouwen niet zoveel schade oplopen.''
Luikel heeft een advocaat in de arm genomen. Op die manier probeert ze haar gelijk te halen. ,,Ik vecht door tot mijn laatste snik'', zegt ze. ,,Het eigendom dat ik jarenlang zorgvuldig heb opgebouwd, zie ik zo tussen mijn vingers wegglippen. Als SBNS hiermee weg kan komen, is dat een grote schande.''
Wilt u profiteren van onze laagste rentetarieven? Klik voor een vrijblijvend hypotheekvoorstel.
| Print Artikel |
© 2004 Hypohome.nl is onderdeel van de Hypotheek & Assurantiegroep. All Rights Reserved.