Moderne bouw of niet, het gaat om mensen

Het Apeldoornse debat over historiserend of modernistisch bouwen is weer snel gedoofd. Niet de stijl van bouwen moet centraal staan, maar de mens. Die moet zich tenslotte lekker voelen in zijn woning, of dat nu een moderne bouw is, of een huis waarin stijlen uit het verleden zijn verwerkt. Wel moeten er hoge eisen worden gesteld aan de kwaliteit van het ontwerp van de woningen, net als van de wijk.

Die conclusies kunnen worden getrokken uit het debat dat gemeente en Stichting Bouwhuis deze week hielden over het al of niet historiserend bouwen in de stad. De bijeenkomst in Hotel Apeldoorn werd goed bezocht. Nog meer belangstelling was er voor de excursie langs tal van Apeldoornse voorbeelden van historiserend bouwen. Architecten gebruiken daarbij stijlelementen uit het verleden bij het ontwerpen van nieuwe woningen.

Het debat in Hotel Apeldoorn kreeg meteen al een andere wending. Verantwoordelijk daarvoor was architecte Liesbeth van der Pol van Atelier Zeinstra Van der Pol. Die hield aan het begin van het debat een gloedvol betoog, met op de beamer tal van fraaie voorbeelden, dat de discussie niet hoeft te gaan over historiserend (of historisch) bouwen of modern, maar over de mens. ‘Ik ben architect, maar ik ben ook mens. Ik wil dat mensen dolgraag in mijn huizen willen wonen. Historiserend bouwen? Hou toch op met die onzin en concentreer je op prettig wonen’, hield Van der Pol haar gehoor van architecten, projectontwikkelaars, raadsleden, wethouders, maar ook burgers voor.

Zelf werkt ze in een monumentaal gebouw, dat helemaal modern is ingericht. Oud en nieuw kunnen dus heel goed samen, onderstreepte ze. Van der Pol maakte ook naam door haar herbouw van een voormalig entrepot tot appartementengebouw. ‘De mensen wonen er hypermodern, maar mijn taxichauffeur dacht dat het er al honderd jaar stond’. Gebruik het belang van het verleden als inspiratiebron voor het heden, zegt zij. Niet klakkeloos nabouwen van huizen uit het verleden, maar blijven vernieuwen. ‘Respecteer het oude, maar breng het tot leven met het nieuwe’. Dat vond ook het merendeel van haar gehoor. Zelfs in het splinternieuwe Zuidbroek moeten gemeente, projectontwikkelaars en architecten goed kijken naar het verleden. Want op een wijk die ook in Maarssenbroek of Heerhugowaard kan liggen, zit de Apeldoorner niet te wachten. Niemand van de aanwezigen zag Zuidbroek als een schone lei, waar zonder acht te slaan op bestaande boerderijen of stroomdalen huizen kunnen worden ontworpen.

Inleiders, discussieleiders en bezoekers van het debat waren het ook eens over het grote belang van een kwalitatief goede stedenbouwkundige, die de wegenstructuur en de openbare ruimte van een wijk ontwerpt, deelgebieden eventueel thema’s meegeeft waar architecten zich door moeten laten inspireren en verder voor begeleiding en vooral stimulering zorgt.

Wethouder Marja van der Tas, verantwoordelijk voor ruimtelijke ordening en onder meer welstand, hield ‘een goed gevoel’ over aan de avond. ‘We hebben geen eenduidige mening, maar de winst is wel dat het niet gaat om historiserend of modernistisch bouwen, maar om kwaliteit. Er moet goede stedenbouw komen en goede architectuur. We laten de stad niet groeien zonder er over na te denken.’

Van der Tas en haar ambtenaren gebruiken de uitkomst van het debat voor het opstellen van gebiedsgericht welstandsbeleid, waarbij per deel van de stad welstandsregels komen. Op basis van het debat zal er vast geen voorschrift komen dat er in De Parken of de Indische Buurt alleen maar ‘ouderwets’ mag worden gebouwd.

Bron: De Stentor

Wilt u meer informatie over het artikel " Moderne bouw of niet, het gaat om mensen " of wilt u contact met ons opnemen?
Klik hier en laat het ons weten!